Het familiedrama en het het mediacircus

Het zal niemand zijn ontgaan dat we sinds gisteravond weer zijn geconfronteerd met een familiedrama. De 10-jarige Jennefer van Oostende werd op zondagavond middels een Amber Alert als vermist werd opgegeven. Groot was de schok toen vannacht naar alle waarschijnlijkheid haar levenloze lichaam werd gevonden in het huis van de ex-vriend van haar zuster.

Voor mij persoonlijk kwam een en ander wel erg dichtbij toen vanmorgen bleek dat de plek waar zij werd gevonden zich op nog geen 100 meter van mijn huis bevond.

De politie begon een uitgebreid sporenonderzoek waarbij een deel van de straat werd afgesloten. En omdat dit (waarschijnlijke) misdrijf een sterke overeenkomst vertoonde met de zaak Millie Boele (2010) waren de diverse media in grote getalen uitgerukt om verslag te doen van….

…uiteindelijk niets!

Zelf ben ik ook een kijkje wezen nemen maar er kwam inderdaad geen nieuwe informatie over de zaak naar buiten. De Technische Recherche was nog bezig met een sporenonderzoek en totdat dat was afgerond kon er ook geen definitieve identificatie plaatsvinden.

Aan het begin van de avond heeft de TR het werk afgerond en kwam eindelijk de droevige mededeling dat het gevonden lichaam inderdaad dat van Jennefer is.


Het plaats delict. Een benedenwoning naast de coffee shop.


NOS en RTL waren al ter plekke…


…en ook SBS meldde zich.


De politiewoordvoerdster doet haar verhaal bij RTL…


…en bij RTV Rijnmond.


Ook de NOS doet verslag.


Sensatieclub SBS is er als de kippen bij als de eerste bloemen worden gelegd, zowel voor…


….als achter het hek.


Het vriendinnetje van Jennefer voor de camera’s van de NOS.


Straatinterview door Radio Rijnmond.

Het is een trieste gebeurtenis die me nog meer raakt doordat het nu ineens zo dichtbij gekomen is. Ik wens de ouders van Jennefer langs deze weg heel veel sterkte toe in deze zware tijd.

Meta de Vries (29 maart 1941 – 6 oktober 2011)

Meta de VriesMet verslagenheid heb ik zojuist kennis genomen van het overlijden van Meta de Vries.

Meta de Vries was in 1965 de eerste vrouwelijke disc-jockey op het toen net gestartte Hilversum 3. Tot 1991 presenteerde zij daar verschillende programma’s, waarvan Juist op Zondag grote bekendheid verwierf mede door de uitgaanstips die zij daar altijd gaf.

Meta’s zwoele stemgeluid sprak veel mannen tot de verbeelding, ook mij. Met haar stemgeluid en haar muziekkeuze behoorde zij voor mij tot de vaste waarden op de Nederlandse radio. Ik was een groot fan van haar programma op de donderdagavond waarin zij veel aandacht besteedde aan funk en jazzfunk, een genre wat mij na aan het hart ligt. Door haar ben ik in aanraking gekomen met bands als Steps Ahead en Spyro Gyra, en artiesten als David Sanborn. Meta de Vries, en met haar ook Ferry Maat, heeft een grote invloed gehad op mijn muzieksmaak.

Na 1991 ben ik haar helaas uit het oog verloren maar ze heeft geenszins stil gezeten. Na een periode bij Eurojazz heeft ze gewerkt voor o.a. Radio West en RTV Utrecht. Ook is ze een tijd docente geweest aan de Media Academie in Hilversum, waar ze o.a. les gaf in presentatietechniek. Verder sprak ze bedrijfsfilms en commercials in.

Van september 2005 tot september 2010 was de Vries te horen op de landelijke radio bij MAX, waar ze op zaterdagavond op Radio 2 een uurtje het programma Easy Listening presenteerde. Daarnaast was ze wekelijks te horen met Meta op Zondag op Radio 6.

Daarnaast was Meta een niet onverdienstelijk jazz zangeres en bracht ze onlangs een album uit, getiteld My Shining Hour.

Meta de Vries is overleden aan de gevolgen van kanker. Ze werd 70 jaar.

Verwoesting

Op 6 juni werd mijn bedrijf opgeschrikt door een brand in het pand in Venlo, waar ik toen nog werkte. Ondanks het feit dat de brandweer, door de enorme rookontwikkeling, het sein “grote brand” gaf bleek de uiteindelijke schade enorm mee te vallen en konden wij, na 4 dagen hard werken, de normale werkzaamheden weer hervatten. De oorzaak is uiteindelijk nooit bekend geworden.

Afgelopen woensdag, om kwart over vijf ’s middags, ging in het pand opnieuw het brandalarm af. Opnieuw was het geen loos alarm en de BHV-ers die de ontruiming leidden gaven aan dat de brand op vrijwel exact dezelfde plaats is ontstaan. Hier is geen electriciteit in de buurt zodat kortsluiting is uitgesloten.

Om half tien ’s avonds werd het sein “brand meester” gegeven. Echter bleken er pallets met karton nog te smeulen en ineens laaide het vuur weer op, nu met catastrofale gevolgen. De branddeuren hebben hun werk goed gedaan maar de hal van 15.000 vierkante meter is reddeloos verloren gegaan en ook ingestort. Ook alle kantoren en een van de twee kantines zijn in vlammen opgegaan.

In de loop van de donderdag heeft de brandweer assistentie gekregen van een helicopter van de luchtmacht, die per keer 2.500 liter maaswater op de brandhaard los heeft gelaten. Ook op vrijdag heeft deze helicopter zijn werk gedaan. Pas vanmorgen heeft de brandweer uiteindelijk aangegeven dat het vuur gedoofd is maar nog steeds wordt uit voorzorg geblust.

Hoewel ik tegenwoordig op de Rotterdamse vestiging werkzaam ben gaat mij dit uiteraard zeer aan het hart. Achteneenhalf jaar lang ben ik hier werkzaam geweest en ik kende de hal op mijn duimpje. Alle werknemers zitten thuis en vragen zich af wat de toekomst gaat brengen en vrijwel al die mensen ken ik goed tot zeer goed.

Links het kantoorgedeelte, met kantine. Overeind staat het nog maar het is wél compleet uitgebrand.Links het kantoorgedeelte, met kantine. Overeind staat het nog maar het is wel compleet uitgebrand.

 

Goed is nog de binnenmuur te zien die de scheiding vormde tussen hal 6 en hal 7.Goed is nog de binnenmuur te zien die de scheiding vormde tussen hal 6 en hal 7.

 

Het ingestortte gedeelte...Het ingestortte gedeelte…

Hoe het nu verder gaat weet nog niemand. Aangrijpend is het wel om je oude werkplek zo verwoest te zien.

Bouwkraan omgevallen in Horst.

Sommigen van jullie hebben het misschien al gehoord op het nieuws maar hier in Horst is aan het einde van de middag een bouwkraan omgevallen.

Ik was op de bank in slaap gevallen maar werd rond half 6 wakker van een enorme knal. Uit het raam kijkend zag ik in eerste instantie niets maar pas in tweede instantie viel mij op dat de bouwkraan, die al sinds mijn verhuizing opgebouwd stond, ineens niet meer te zien was.

Niet lang daarna ontstond een kakefonie van sirenes, met 4 brandweer auto’s, 3 ambulances en een legertje aan politieauto’s.

Ik heb mijn camera gepakt en ben er snel heen gelopen. Inmiddels was ook de traumahelicopter in de lucht maar die moest een heel stuk verderop landen. Het traumateam is door een politiewagen met toeter en schemerlamp opgehaald en op de plaats des onheils afgeleverd.

De cameraman op deze foto is van de regionale tv-zender L1 en heeft mij later nog even kort gexefnterviewd. Dit zal mogelijk morgen te zien zijn op L1.

Hier wordt nog druk gewerkt aan de bevrijding en stabilisatie van één van de slachtoffers.

 

De reddingswerkers aan het werk…

 

In eerste instantie werd gesproken over een dode en een gewonde maar dit bericht is later gecorrigeerd naar 2 gewonden. Over hun toestand is vooralsnog nog niets bekend…

Over de toedracht van het ongeluk is nog niets bekend. De kraan werd vandaag afgebroken en twee grote delen waren reeds gedemonteerd.

Frédérique Huydts (19-aug-'67 – 03-apr-'06)

Vandaag bereikte mij het droevige bericht dat Frédérique Huydts is overleden aan de gevolgen van darmkanker.

Frédérique werd bekend door haar rol van Annet van Thijn in Goede Tijden Slechte Tijden en door haar rol van Roos de Wit in Meiden van de Wit. Nu nog is zij te zien in het programma Wie is… de mol??? dat, op haar eigen verzoek, verder zal worden uitgezonden en had ze op Net 5 het reisprogramma Dreamtravel.

Frédérique werd 38 jaar….

 

Zwarte maandag (2)

Op maandag 26 juli 2004 vond de grootste tragedie uit de geschiedenis van ons bedrijf plaats en vond collega Bjorn Grunewald de dood.

Op de plek van het ongeval lijkt niets meer te herinneren aan de gebeurtenissen maar voor wie goed kijkt zullen de sporen van deze tragedie altijd zichtbaar blijven. Ook de sporen in onze harten zijn niet altijd zichtbaar maar wel degelijk aanwezig. Nu, xc3xa9xc3xa9n jaar na dato, stellen wij vast dat Bjorn voor altijd zal voortleven in onze harten.

Vanmiddag om 12 uur zullen wij Bjorn met een korte bijeenkomst en een minuut stilte herdenken….

Z.K.H. Prins Berhard, 1911 – 2004

Zojuist is bekend gemaakt dat Z.K.H. Prins Bernhard in de loop van de avond is overleden. Mijn favoriete lid van het koningshuis is niet meer…

Z.K.H. Prins Bernhard. 29-06-1911 – 01-12-2004

Moge hij rusten in vrede.

Vrijheid van meningsuiting????

Vanmorgen is Cineast Theo van Gogh doodgeschoten. Theo van Gogh was een omstreden figuur die zijn hart op het puntje van z’n tong had liggen. Met zijn uitspraken was hij altijd weer in staat om mensen tegen zich in het harnas te jagen.

Hoewel nog niet bekend is waarom dit is gebeurd mag wel worden aangenomen dat het te maken heeft met één van zijn uitspraken of filmonderwerpen.

Dit leidt tot de vraag hoe het eigenlijk gesteld is met onze vrijheid van meningsuiting. Hoe kan het dat mensen als Pim Fortuyn en Theo van Gogh vermoord worden omdat zij een mening hadden en niet bang waren deze te ventileren? Moeten wij dan maar gewoon onze mond houden en alles maar over ons heen laten komen? Ik denk het niet!!! Ik ben dan wel geen bekende nederlander maar ik heb nooit moeite gehad om voor mijn mening uit te komen en zal dat juist hierdoor ook blijven doen. Dit soort terreur kan en mag niet winnen!!!

Mijn respect gaat uit naar familie en vrienden van Theo van Gogh…

Rob Slotemaker (13-06-1929 – 16-09-1979).

Ik heb ooit, als jochie van 11 of 12 achterin een Subaru mogen zitten met Rob Slotemaker aan ’t stuur. Deze auto stond model voor een fotoshoot die was georganiseerd door mijn vader. Mijn vader zat in de reclamebranche en Subaru, toen net nieuw op de europese markt, was een klant van hem.
De shoot vond plaats op de slipschool. Men wilde eens wat anders als statische plaatjes.

Het raceliefhebbertje dat ik was had mijn vader al dagen lang de kop gek gezeurd. Rob Slotemaker ontmoeten, dat was wat. Aangezien het vakantie was vormde het geen probleem en zo ontmoette ik de grote man. Met schier doodsverachting sleurde Rob de Subaru (niet te vergelijken met de huidige Impreza World Rally Car) keer op keer weer over de slipbaan om te eindigen in de meest onmogelijke slips, vergezeld van veel opspattend water, vaak slechts met één hand sturend en onderwijl meer dan de helft van de tijd half omgedraaid zittend om met mij te kunnen praten. Angst? Dat had ik niet, ik zat immers bij de koning van de slip in de auto. Ik had een topdag.

16 september 1979. Na het eten keken wij naar het nieuws en hoorden over het tragische ongeluk van de man die meer dan ooit mijn held was.

Hoewel ik een mens ben en elk dodelijk ongeval mij aangrijpt zou geen ongeval mij meer zo diep raken als dit.

Tot 1 mei 1994…

Zwarte maandag.

Op maandag 26 juli is bij een bedrijfsongeval mijn goede collega Bjorn om het leven gekomen.

De verslagenheid binnen het bedrijf is groot. Bjorn stond bekend als een vrolijke, vriendelijke, spontane jongeman die altijd bereid was te helpen en voor iedereen altijd een vriendelijk woord had.

Mijn gedachten gaan uit naar zijn familie en vrienden en vooral naar zijn vriendin met wie hij volgend jaar in het huwelijksbootje zou stappen.

Bjorn werd 25 jaar.