Zo vader zo zoon!

Ad perpetuam rei memoriam

Advertenties

Ander leven

Het is alweer 14 maanden geleden dat ik hier een berichtje plaatste. En wat ís er veel gebeurd en veranderd in mijn leven…

Mijn moeder is eind december verhuisd naar een verpleeghuis. Haar toestand was dusdanig achteruit gegaan dat het voor mij steeds zwaarder werd om voor haar te zorgen en het werd dus tijd deze zorg over te laten aan professionals. Zij zit in een prachtig tehuis, met goede omstandigheden, in een kleine woongroep (zes personen) en heeft het daar erg naar zin. Voor mij is dat een zorg minder.

Op 31 december schreef ik in een reactie op een facbookbericht van mij dat ik niet wist wat 2015 voor mij in petto zou hebben maar dat ik wel wist dat alles anders zou worden. Hoe anders had ik nooit durven dromen. Mijn trouwe lezers (zijn die er nog?) kennen vast Roos nog wel. In de loop van de 5 jaar die inmiddels waren verstreken hebben we altijd wel vluchtig contact gehouden. Dit bleef beperkt tot korte reacties op facebookberichtjes. Een echt goed gesprek over onze relatie 5 jaar eerder hadden we echter nooit gehad. Begin januari kwam dat er ineens wél van en toen bleek dat onze gevoelens voor elkaar er onderhuids nog steeds waren. Sinds 18 januari zijn wij weer bij elkaar en sinds 15 juli wonen wij officiëel samen…

…in Groningen!

RoosampMike

In eerste instantie was het de bedoeling dat ik voorlopig in Den Helder zou blijven wonen, in verband met mijn moeder. Ik heb daarop een verzoek bij de woningbouwvereniging gedaan om het huurcontract van mijn moeder over te mogen nemen. Hoewel het er lang veelbelovend uitzag heeft de woningbouwvereniging dit uiteindelijk afgewezen. Goede raad was duur en al overleggend en zoekend naar mogelijkheden kwamen we uiteindelijk tot de conclusie dat Den Helder voor mij geen optie meer was. De bedoeling was sowieso om na verloop van tijd in Groningen te gaan samenwonen en na een lieve suggestie van mijn schoonmoeder hebben wij de knoop doorgehakt om naar Groningen te trekken.

Het opzeggen van de huur en het opruimen en leegmaken van mijn moeder’s huis (waar zij 24 jaar heeft gewoond) bleek een opgave op zich en heeft héél veel zweetdruppels en ook spierpijn gekost. Ook betekende het dat ik afscheid moest nemen van mijn lieve Pebbles aangezien ons kleine appartementje in de binnenstad geen geschikte plaats is voor een buitenkat als zij. Afscheid nemen van haar was erg moeilijk en ik heb er behoorlijk om gehuild maar ik weet dat zij het nu goed heeft en dat ik haar geen leuk leven meer kon bieden.

DSC_0586

Deze wetenschap doet wel goed maar wat zeker óók goed doet is dat ik mij nu de “stiefpapa” mag noemen van een ander schatje, onze lieve Quincy. Wat niet betekent dat ik Pebbles ooit zal vergeten.

IMG_9416

Quincy, hoewel ondeugend met haar bijna anderhalf, is een voortdurende bron van vreugde en ik ben dan ook blij dat wij dikke maatjes zijn.

Tijdens het opruimen en leeghalen kwam ook de Rolleicord Va K3E Type 1 van mijn vader weer boven water. Ik ben daar heel erg blij mee want ik had al jaren mijn zinnen gezet op deze camera maar hij leek spoorloosverdwenen te zijn. Het was de favoriete camera van mijn vader en ik kan hem nog altijd uittekenen, zittend op zijn hurken, naar beneden in de camera kijkend.

Rolleicord

De camera is helemaal nagekeken en er lijkt niets in de weg te staan om ermee te gaan fotograferen. Ik heb er inmiddels 10 foto’s mee gemaakt en ben erg benieuwd naar het resultaat. Jaja, dat is weer ouderwets afwachten in plaats van direct terugkijken. Ik ga dus nu door het leven vergezeld van “The Beauty & The Beast”.

BeatyampBeast

Het gaat mij GOED!

2 juni 1934 – 25 augustus 2002

Vandaag zou hij 80 jaar zijn geworden!

IMG_6446_cr

 

Ik mis je nog altijd meer dan ik onder woorden brengen kan! Naar jouw evenbeeld ben ik geschapen…

Ik ben niet lui hoor…

…nee hoor, ECHT niet!!!

Over een zonnige lentedag in 1961 en een knap stel…

Op 26 mei 1961 gaven deze twee mensen elkaar het ja woord. In 1967 werd hun tweede kind geboren. Het was een zoon…

26 mei 1961

Is het geen knap stel?

 

Papa

2 juni 1934 – 25 augustus 2002

Vandaag zou mijn lieve papa 72 zijn geworden…

 

Moeders poes

Zo. De PC doet het weer en dat betekent dat er weer een logje geplaatst kan worden.Ik wil jullie graag voorstellen aan Mirte, de poes van mijn moeder.

Deze “oude dame” snapt het begrip “poseren” en geeft ons een hoop plezier…

Onbereikbaar.

In verband met een lang bezoek aan mijn moeder zal ik voorlopig niet bereikbaar zijn.
Ik wens Roos en Ronny een heerlijke vakantie in Mexico toe en hoop hen en ook Ejée, Redley en Fietsendief weer te zien tijdens het DTM-weekend op Zandvoort.

Op 1 september zal ik weer terug zijn.