Den Helder – Callantsoog – Den Helder

Ik had weer eens zin om in Callantsoog te gaan kijken. Nu ik weer in Den Helder woon is het iets gemakkelijker om erheen te gaan. De rit er naartoe is op de fiets al een genot op zich door het prachtige fietspad dwars door de duinen.

Ik durf de bewering aan dat het duingebied, samen met de Veluwe en de Limburgse heuvels, tot de mooiste gebieden van Nederland behoort. Het is een rit van constant stijgen, dalen en kronkelen door een adembenemend mooie omgeving.

De aankomst in Callantsoog geeft mij altijd een gevoel van thuiskomen. Als het dorp opdoemt bekruipt mij altijd een gevoel van blijdschap, omdat ik hier ook zo’n heerlijke jeugd heb beleefd.

Aangekomen ben ik eerst even op het terras van Café de Tav een kop thee gaan drinken, om even bij te komen van de fietsreis. Op het terras waren een paar musjes flink actief op zoek naar kruimels. Er zat er een op de tafel tegenover mij en net toen ik mijn camera gereed had fladderde hij naar een stoel aan mijn tafeltje toe…

Daarna ben ik wat gaan lopen en stel, niet voor het eerst, vast dat de directe omgeving van Callantsoog echt mooi is. Wat bos, wat heide, landerijen, ik houd ervan!

Mijn oude huis (op het hoekje) en buurtje. Wat opvalt is dat het, ondanks het mooie weer en de vakantie, doodstil was op straat. Dat was in mijn tijd wel anders.

De vaart aan het einde van de straat. Hierop heb ik vele kilometers geschaatst en gevaren met mijn rubberbootje. Links zie je een dijkje, daarachter ligt ook een sloot, parallel aan de vaart. Hier kom ik zo op terug.

Deze inham in de vaart noemden wij kinderen (rasoptimisten!!!) het “meertje”. Jaja, ook toen al had ik een onvermoed gevoel voor humor.

Het Zwanewater! Prachtig natuurgebied waar ik helaas te weinig kom. Dat ga ik goedmaken. De auto’s die langs het duin en ook op het landweggetje geparkeerd staan zijn van strandgangers die na het parkeren eerst naar het dorp moeten lopen om het strand te bereiken. Voor mij altijd weer een mooie graadmeter om het strand te mijden. Ik loop niet graag over hoofden.

In het huis links woonde destijds een vriend van mij. Toendertijd liep ik bij ons de straat uit, klom over het hek van het dijkje, liep naar het bruggetje dat achter dit gemaal ligt en liep langs het slootje over het land zo naar het huis van mijn vriend. Nog geen 10 minuten. Met de fiets was ik bijna twee keer zo lang onderweg.

In dit speeltuintje, met dat lieflijke bruggetje erbij, dat over dezelfde vaart ligt die bij ons begon, hingen wij destijds als knullen (en meiden) van een jaar of 16 de hangjongere uit. Er werd daar (en nog, zoals mij opviel) bijzonder weinig gespeeld door kinderen en dus was het geen probleem. Er heeft bij mijn weten ook nooit iemand over ons geklaagd.

Toen Callantsoog nog een zelfstandige gemeente was was dit de burgemeesterswoning. Nu ziet het er wat vervallen uit.

Het oudste en tevens meest in het oog lopende gebouw van Callantsoog, het kerkje met zijn typerende groene houten toren. De kerk stamt officiëel uit 1580 maar schijnt nog ouder te zijn.

Veel is er veranderd sinds ik verhuisd ben en hoewel niet alles altijd een verbetering is geweest kunnen de dorpelingen met het meeste wel leven. De integriteit van het dorp is nauwelijks aangetast. Maar met deze oerlelijke gele puist is helemaal niemand blij. Het is een gedrocht van een gebouw en past totaal niet in de sfeer van het dorp.

Aan alle mooie dingen komt altijd weer een einde, zo ook aan deze dag. Met weemoed neem ik weer afscheid van mijn geliefde dorp. Maar vrees niet, ik zal terugkomen.

Hydrangea Macrophylla

De hydrangea macrophylla oftewel hortensia’s bij ons in de tuin beginnen langzaam tot volle bloei te komen. En dat vind ik altijd een heel feestelijk gezicht.

De roze hortensia is al prominent aanwezig…

…maar de witte doet erg zijn best om de aandacht over te nemen!

Van deze aanblik kan ik nou best vrolijk worden.

Mooi Den Helder

Ook hier in Den Helder mag ik af en toe graag een flinke wandeling maken. Al gauw kom je dan uit in de duinen, waar mening wandelkilometer gemaakt kan worden. Zo ook vorig jaar augustus, waarvan hier enkele foto’s:

Schildpadje!

Schildpadje!

Rozebottels

Rozzebottels

Meer sneeuw

In plaats van de ons beloofde dooi is er vanmorgen zo’n 2 centimeter extra sneeuw gevallen.

Een fraaie herfstzondag

Hoewel het al bijna november is leek het wel lente vandaag. Het mooie weer deed mij er op uit trekken en dus ben ik wezen wandelen in de Schadijkse bossen.

Is er iets mooiers dan een bos in herfstkleuren, verlicht door een zomerzonnetje? Uiteraard had ik de camera bij me. Oordeel zelf:

Bloemen.

Tijdens mijn verblijf bij mijn moeder heb een aantal prachtige detailopnamen gemaakt van bloemen, o.a. in moeders achtertuin.

Prachtige zomerdag…

Gisteren was het een schitterende, wolkenloze dag. Ik ben dan ook lekker aan het toeren geweest.

Eerst een lekker ijsje gegeten bij de meermaals bekroonde ijssalon Clevers in Grubbenvorst

Vervolgens met het veer van Broekhuizen naar Arcen

Daar een lekkere uitsmijter met rosbief en champignons verorberd…

Vervolgens naar Kessel gereden, alwaar genoeg vertier op het water was.

Ook de familie Duck had een lekker watersportdagje.

@Roosssie: deze foto’s zijn wél het product van mijn camera… 😉 😀

En jawel…

…zoals ik gisteren al voorspelde is dit weer het troosteloze uitzicht van vandaag:

Het sneeuwt weliswaar weer maar het zijn maar hele kleine vlokjes die tot nog toe niet blijven liggen en het ziet er voorlopig niet naar uit dat het heftiger gaat worden…

😦

Eindelijk!!!

Jawel. Eindelijk heeft het hier dan ook zodanig gesneeuwd dat er een kleine 2 centimeter is bijven liggen. Niet voldoende dus om meteen de wintersportartikelen te voorschijn te toveren maar toch…

Helaas dooit het alweer flink en zal het vermoedelijk tegen de avond alweer een zoete herinnering blijken te zijn.

😦

Een mistige Kerstzondag aan de Maas.

Ik ben vanmiddag een stukje wezen toeren langs de Maas. De mist maakte er een mystiek tafereel van.

Bij Lottum.


Ook bij Lottum.


Wachten op het veer in Broekhuizen.


Dit paardje in Lottum…


…en deze eendjes bij Arcen leken zich aan de mist niet te storen.

Wat hebben jullie vandaag gedaan?