Den Helder – Callantsoog – Den Helder

Ik had weer eens zin om in Callantsoog te gaan kijken. Nu ik weer in Den Helder woon is het iets gemakkelijker om erheen te gaan. De rit er naartoe is op de fiets al een genot op zich door het prachtige fietspad dwars door de duinen.

Ik durf de bewering aan dat het duingebied, samen met de Veluwe en de Limburgse heuvels, tot de mooiste gebieden van Nederland behoort. Het is een rit van constant stijgen, dalen en kronkelen door een adembenemend mooie omgeving.

De aankomst in Callantsoog geeft mij altijd een gevoel van thuiskomen. Als het dorp opdoemt bekruipt mij altijd een gevoel van blijdschap, omdat ik hier ook zo’n heerlijke jeugd heb beleefd.

Aangekomen ben ik eerst even op het terras van Café de Tav een kop thee gaan drinken, om even bij te komen van de fietsreis. Op het terras waren een paar musjes flink actief op zoek naar kruimels. Er zat er een op de tafel tegenover mij en net toen ik mijn camera gereed had fladderde hij naar een stoel aan mijn tafeltje toe…

Daarna ben ik wat gaan lopen en stel, niet voor het eerst, vast dat de directe omgeving van Callantsoog echt mooi is. Wat bos, wat heide, landerijen, ik houd ervan!

Mijn oude huis (op het hoekje) en buurtje. Wat opvalt is dat het, ondanks het mooie weer en de vakantie, doodstil was op straat. Dat was in mijn tijd wel anders.

De vaart aan het einde van de straat. Hierop heb ik vele kilometers geschaatst en gevaren met mijn rubberbootje. Links zie je een dijkje, daarachter ligt ook een sloot, parallel aan de vaart. Hier kom ik zo op terug.

Deze inham in de vaart noemden wij kinderen (rasoptimisten!!!) het “meertje”. Jaja, ook toen al had ik een onvermoed gevoel voor humor.

Het Zwanewater! Prachtig natuurgebied waar ik helaas te weinig kom. Dat ga ik goedmaken. De auto’s die langs het duin en ook op het landweggetje geparkeerd staan zijn van strandgangers die na het parkeren eerst naar het dorp moeten lopen om het strand te bereiken. Voor mij altijd weer een mooie graadmeter om het strand te mijden. Ik loop niet graag over hoofden.

In het huis links woonde destijds een vriend van mij. Toendertijd liep ik bij ons de straat uit, klom over het hek van het dijkje, liep naar het bruggetje dat achter dit gemaal ligt en liep langs het slootje over het land zo naar het huis van mijn vriend. Nog geen 10 minuten. Met de fiets was ik bijna twee keer zo lang onderweg.

In dit speeltuintje, met dat lieflijke bruggetje erbij, dat over dezelfde vaart ligt die bij ons begon, hingen wij destijds als knullen (en meiden) van een jaar of 16 de hangjongere uit. Er werd daar (en nog, zoals mij opviel) bijzonder weinig gespeeld door kinderen en dus was het geen probleem. Er heeft bij mijn weten ook nooit iemand over ons geklaagd.

Toen Callantsoog nog een zelfstandige gemeente was was dit de burgemeesterswoning. Nu ziet het er wat vervallen uit.

Het oudste en tevens meest in het oog lopende gebouw van Callantsoog, het kerkje met zijn typerende groene houten toren. De kerk stamt officiëel uit 1580 maar schijnt nog ouder te zijn.

Veel is er veranderd sinds ik verhuisd ben en hoewel niet alles altijd een verbetering is geweest kunnen de dorpelingen met het meeste wel leven. De integriteit van het dorp is nauwelijks aangetast. Maar met deze oerlelijke gele puist is helemaal niemand blij. Het is een gedrocht van een gebouw en past totaal niet in de sfeer van het dorp.

Aan alle mooie dingen komt altijd weer een einde, zo ook aan deze dag. Met weemoed neem ik weer afscheid van mijn geliefde dorp. Maar vrees niet, ik zal terugkomen.

COLUMN Finale Races Suzuki Cup 20 en 21 oktober

Finale Races, 20 en 21 oktober

Het zit erop. Het seizoen is afgelopen qua races. Voor de rest begint het nieuwe seizoen weer onmiddellijk natuurlijk. Ben ik blij? Ja!

Vrijdag, trainen

Ik ben er pas voor de tweede sessie om 14.00 uur. Ik kan hier nog heel veel tijd en energie insteken, maar mijn besluit staat toch vast: ik blijf racen, maar niet meer in deze klasse en deze auto.

Mijn sponsoren zullen nog 1 x deel uitmaken van dit veld op deze auto! Zij maken het mogelijk dat ik rij, voor hun probeer ik het hier nog 1 x goed te doen.. dat zeker!

Suz en ik zijn vandaag weer geen vrienden. Met een kleine aanpassing stuitert het karretje redelijk over de baan en verlies er veel snelheid mee. Even met Karel gesproken en die zegt dat het erger wordt als je laat remt en dan meteen vol op het gas gaat. Nou op een gegeven moment is de stuwing redelijk aan de orde zeg maar en wordt ik richting grindbak gestuwd! Jammer.. maaaaaaaar het doet geen pijn, geen paniek.. vlottrekken en verder.

Even kijken hoe snel we het Scheivlak kunnen nemen vandaag. Snel. Dat is goed. De daaropvolgende bocht moet dan toch ook vol kunnen? Misschien wel maar niet vandaag onder deze omstandigheden! Stuwing zorgt voor een déja-vu en daar , maar hey daar gaan we weer stuwend doorheen… Grindbak? Nee kost te veel tijd.. even omzetten en weer door!

Niet allemaal kommer en kwel want er zitten ook lekkere stukken bij, maar algemeen. NEE. Niet lekker!

Nee, de test is het niet vandaag. Wel even goed om te kijken wat de auto allemaal doet. Nog even weer wat aanpassingen en we gaan voor morgen.

Ik blijf op het circuit vandaag. DVD-tje, boekje, nog bezoek.. geen verveling aan de orde zo’n weekend.

Zaterdag, 20 oktober, kwalificatie

Ja. het is vroeg dag. 08.30 uur briefing. Keuring tot 09.00 uur en dan om 09.30 uur kwalificeren.

Het is koud, maar het ziet er veelbelovend uit; zonneschijn. Ben blij dat Casper er is, want dat scheelt het nodige aan stress.

We hebben nog even haast want we moeten een filter regelen. Die heb ik, alleen heeft Hans die in de bus en laat die er nu net niet zijn! Zucht. Harders Plaza biedt uitkomst! Super. Dank dank. We kunnen rijden!

Ik ben niet rustig te krijgen. Zit een partij te klappertanden, elke vezel in mijn lijf is gespannen. Casper probeert me nog wat te kalmeren, maar het lukt niet echt. Ik blijf even in de pitstraat staan, maar laat ik maar gaan rijden, want dit wordt hem ook niet! Gewoon gaan en zien wat het gaat brengen.

Het gaat weer niet lekker, het voelt niet lekker. Het stuwen blijft ondanks wiijzigingen! De tijden zijn ook niet best, maar hey.. morgen weer een dag en nu even proberen te ontspannen!

Na een half uur merk ik al dat ik aanzienlijke spierpijn ontwikkel van mijn kruin tot mijn tenen! Ongelofelijk. Zet je spieren 20 minuten op volle spanning en dan krijg je dit! Ik voel spierpijn opkomen op plekken waarvan ik niet wist dat er spieren zaten…mijn hemel!

Het weer is gelukkig heerlijk en ik vind mijn rust snel als ik in een zitzak plof.. IN de tent IN de zon….! Ik denk dat het daar goed is voor, gokje, rond de 18 graden (uit de wind in de volle zon). Zeker weer 50 sproeten erbij!

Zo relaxt dat het zelfs nog goed is voor een hazenslaapje! De buren vonden dat het kind te lekker lag en hebben de claxon even zijn werk laten doen. Hahaha… ratten…..!

De zitzakken werken aanstekelijk. Uiteindelijk heerlijk met een partijtje mensen daar gezeten en flink geschuddebuikt!

In de avond even een hapje eten met een groepje… verder schuddebuiken en nog wat informatie uitwisselen onderling. Helemaal goed! Erg gezellig.

Zondag, 21 oktober race 1

We rijden pas om 12.05 uur.. dus opstellen om 11.35 uur. Niet vroeg maar op de een of andere manier gaan mijn ogen open om 06.30 uur en weigeren weer dicht te gaan. De radertjes in mijn hoofd beginnen meteen te lopen. Pfff, soms best vermoeiend hoor?! Nou, ik heb nog DVD’s dus daar ga ik maar eentje van bekijken.

Ik ben wat ‘cranky’ vandaag. Komt ook omdat ik nu weer dingen gemerkt heb die ik volgend seizoen anders wil en ga doen. Want ik zoek rust en ontspanning, maar vind het niet door allerhande omstandigheden. Dit is ook meteen een reden waarom ik de camper weer ga verkopen op afstand is beter en dingen die klaar staan voor je komt is ook lekker.

Ik heb in ieder geval allerhande zaken in mijn hoofd voor 2008; hoe het anders gaat, moet en kan! Dat heeft me dit weekend dan al wel weer opgeleverd, alhoewel, het heeft alles nog helderder gemaakt voor 2008.

Opstellen! Ben wel rustiger als gister gelukkig. Wat er ook aan de hand was met me, geen idee. Er is wel van alles al aan de hand deze ochtend. Al aardige klappers geweest met saftey car inzet. Teamy Patrick moet nog vaak uitrukken ook zo op zijn laatste tripje safety car! En terecht! Laat ie maar es wat doen in die BMW!

Pfff… wat duurt dat lang als je moet wachten zeg?! Je zit altijd al een half uur van te voren natuurlijk.. Althans ik, want ik ik vind het lekker om in de auto te blijven. Nu ook, ik zit rustig en probeer me zoveel mogelijk te concentreren. Nog één race..nog even wat doen. Achteraan starten bij de endurances maakt me extra scherp. ik stel me gewoon in op een endurance race! Hihihi.. nou het idee ‘ grows on me’ en het gekke is.. ik voel me rustiger.

We kunnen opwarmen, hoe starten we? Even een baanofficial erbij halen, want ik zie geen ruk achterin dat veld! We starten dus niet met de lichten maar met de vlag en ik hoor waar de beste man gaat staan. Dan trek ik dus iets naar binnen strakkies want dit wordt hem niet zo.

We gaan. Banden opwarmen, kijken.. hoe ligt de baan erbij… wie zit waar… kom op T’race, endurance start…… als met de BMW. Klaar. Met welke vlag zouden we starten?…………… hemel trut, concentreren… wat maakt het uit welke vlag… gassen… vlammen, wat laten zien! Verdorie!

We naderen de opstelgrid. Even rustig aanrijden… goed neerzetten, want die vlag ga je NIET missen. 5 seconden, gas bij, toeren maken… vlag omhoog, ik zie die vlag de neergaande beweging maken en ik ben weg! Mijn hemel, lijk wel vleugels te hebben! Ik heb al vijf auto’s te pakken voor dan wel na de Tarzan.

Ik ga door, in de Gerlag zie ik een gaatje en zet hem erin. Samen met Kim de heuvel op en ik moet achteraan sluiten. Gaat goed komen! Het gaat goed, ik voel me lekker en het veld blijft lekker bij elkaar.

Ik heb nooit enig benul van ronden, tijden, of wat dan ook.. ik rij en stop pas als ik een zwart-wit geblokte vlag zie, het gaat lekker tot we bij de Kumhobocht komen, de brokstukken vliegen ons nog om de oren… Sandra is er heel hard afgegaan, wat een chaos, safety car.

Banden warm houden. Duurt lang, maar er ligt rommel en die meid moet goed die wagen uit! Wat een klap zeg?!

Ik merk dat ik de warmte in mijn banden verlies en met name achter.. ik voel het stuwen weer enigszins opkomen als ik een bocht wat sneller neem.

Ik moet gas geven bij de Audi S, maar de achterkant springt even weer lekker en nu moet ik aansluiting hebben want het kan niet missen NU gaan we weer op het rechte stuk, daar laat ik dus wat liggen ten opzichte van Kim. Nou ja, dat rijden we wel weer bij vandaag als ik weer ‘ up warmth’ ben. Heb vleugeltjes vandaag, en dan bijna letterlijk want KLANG, in de Tarzanbocht! Iemand heeft het weer voorzien op mijn rechterachterwiel! Wat is dat toch met die kant? Ik had dat wiel en die kant van de bumper gewoon knalroze moeten maken of zo, valt t meer op!

Ik probeer te corrigeren, maar dat lukt niet en ik ga …hopla, zijdelings achteruit de grindbak in. Kan ik los? Als ik verder kan, rij ik wel weer bij namelijk! NOPE! Achteruit misschien. NOPE, ook niet… tja.. dan moet ik even op de mannen met de sleepkabels wachten! $@#%@@#

Het duurt een ronde voor ik eruit getrokken wordt. GAS.. VERDER! Even aftasten of er wat mis is, want de vorig keer kon ik ook verder alleen tot de volgende bocht omdat de banden er wat anders onder stonden dan waar ik op gerekend had. Bocht rechts. Goed, remmen goed. Bocht links, Gerlag. Woeps… beetje erg veel kabaal. Hmmm….. in ieder geval slijt er iets flink aan. Snelheid eruit, naar binnen, foute boel…

In de pitstraat trekken ze het scherm wat uit.. het wiel staat wel heel erg op uitspoor, maar ik ga er toch nog even voor. Met 3 ronden achterstand inmiddels maar ik finish vandaag! KLAAR!

Balen? Ja, toch wel, want ik ging lekker maar kan er niet wakker van liggen. Het is plaatschade vandaag en ik heb echt een MEGA START gemaakt! Die maakt veel goed en de auto liep lekker.

Tot mijn verbazing moet ik naar de wedstrijdleiding komen in de Toren. Ik moet mijn verhaal doen, want een baanofficial heeft melding gemaakt van onsportief rijgedrag waardoor ik in de grindbak ben beland. Er worden passende maatregelen genomen. Ow? OK. Ik heb er niet eens melding van gemaakt want het lijkt wel te gaan wennen.
Ik hoor zelf niets meer, net als anders dus, maar van persoon in kwestie hoor ik dat er een tijdstraf uitgedeeld is. Hij heeft het zelf gezien op beeld, heeft het niet echt meegekregen maar vind het wel vervelend. Prima… opgelost! Je hebt mensen die blijven hangen in dit soort zaken. Daar heb ik geen zin in! Ongelukken zijn inherent aan de sport en blijven hangen is zonde van mijn tijd, kost veel nodeloze energie en daarbij: ik ben nog steeds zeer blij met mijn start!

Race 2

Nee.. ik doe het niet! Ik ben klaar! Ik eindig met een goed gevoel, een leuke indruk en soms kun je schitteren door afwezigheid, zeg ik dan maar.
Ik volg mijn gevoel! Ik wil Suz verkopen en nu is het nog plaatschade, straks is het misschien meer dan dat.. ik heb daar geen behoefte aan.

Ik ga de rest vanaf de zijkant aanmoedigen. Het voelt goed en het voelt zelfs een klein beetje beter nog als enige mensen na de race naar me toe komen en zeggen, dat ik een hele goede beslissing heb genomen door niet te starten.

2007 een verloren jaar? Nope! Ik wist na 60 kilometer al, voor aanvang van het seizoen, dat Suz en ik een heel moeizame relatie zouden hebben! Teleurstelling in de auto en de techniek met het afbreken van het linkervoorwiel tijdens de eerste test (ik ging rechtdoor, Suzanne nam de bocht), de kosten en stress die daarmee gepaard gingen om de auto voor de Paasraces aan de start te krijgen samen met de reactie van enigen waren belangrijke factoren hierbij.

Het werd me duidelijk (en daar heb ik het besluit ook genomen) op Zolder. Ik reed echt een goede race, maar ik was niet blij. De datalogging deed het niet en daar was ik zo geirriteerd over, dat het rijden er niet meer toe deed. Ook al had ik bij wijze van positie 5 gestaan dan was het NOG niet goed geweest met de auto.

Ik heb een jaar achter de rug en dat heeft me veel geleerd over mezelf in combinatie met racen, auto’s op zich maar ook over de autosportwereld in het algemeen en hoe ik dingen anders wil en ga doen.

Ik heb meer ervaring opgedaan.

Ik heb veel mensen ontmoet….. veel leuke mensen met name…Top!

Mijn prioriteit is Suz verkopen en dan hoop ik mijn doel voor 2008 vlot te kunnen trekken. Aan animo voor Suz geen gebrek gelukkig. Geeft een goed gevoel, want die kleine moet toch gaan dienen als input voor mijn volgende project.

Als ik mijn plannen realiseer ben ik er gewoon weer bij volgend seizoen. Alleen in een andere klasse. Ook daar zal het niet allemaal rozengeur en maneschijn zijn, zal ik het absoluut lastig krijgen, maar het voelt meer als mijn ding en ik heb er nu al zin in! DAT is goed!

Tekst: Theresia Balk

Foto’s: Mickey S.

Vakantie!!!

Het is weer zover. Drie weken lang niet vroeg opstaan, geen stress, geen vastgestelde pauzetijden. Effe drie weken alleen maar aan mezelf denken.

Ik heb 49 weken per jaar een hele leuke baan met hele leuke collega’s maar deze drie weken zijn echt voor mij.

Helaas ga ik dit jaar niet weg (behalve naar m’n moeder) maar volgend jaar ga ik weer naar mijn geliefde Italië. Dit jaar vieren wij vakantie op La Balkonia, bij mam en op Zandvoort.