Douchecabine

Ik heb een enorme hekel aan douchegordijnen. Door de stijgende warme lucht kleeft dat ding om de haverklap tegen je benen, ze zijn vrijwel niet schoon te maken en in het algemeen ziet het er gewoon NIET uit.

Het was mij hier dan ook een doorn in het oog maar op de een of andere manier kwam het er nooit van. Maar dit weekend heb ik dan toch de knoop door gehakt en ben naar de Gamma gegaan om een douchewand te kopen.

Peter was bereid mij te helpen en welgemoed gingen we aan de slag. Nu heb ik een zeer smalle badkamer (nog geen 90 centimeter) dus qua ruimte was het ff schipperen. Maar ondanks dat we nog even een stukje over moesten doen omdat we eigenwijs de beschrijving (die slecht te begrijpen was) naast ons neer legden kwam uiteindelijk alles goed en kan ik voortaan heerlijk relaí douchen.

Voor:

Na:

Sjongejonge, wat een opluchting.

Kerstsfeer 2008

Vorig jaar kwam ik laat maar spontaan alsnog in de kerstsfeer. Maar toen woonde ik nog in Horst en werkte al in Rotterdam waardoor ik niet genoeg kon genieten van deze sfeer. Daarbij was mijn boom, omdat ik zo lekker laat was, niet dat wat ik wilde.

Dit jaar zou het anders zijn, had ik mij voorgenomen en dus ben ik gisteren met maatje Peter op stap gegaan, op zoek naar een mooie kerstboom.

Gamma maakt reclame met Nordmann sparren vanaf x808,95 en dus togen wij eerst naar de bouwmarkt van Vrek-Willem. Maar aldaar werd het ons al snel duidelijk waarom de bomen bij de Gamma zo goedkoop zijn. Ze zagen er niet uit en waren bovendien maar in twee soorten verkrijgbaar: Lelijk en nog lelijker…

Dat ging het dus niet worden maar we hoefden niet lang na te denken over onze volgende stop. Intratuin in Rhoon bood bomen in alle soorten, maten en prijsklasses, inclusief een serie neppers waarvoor ik toch volgend jaar ook eens wil gaan kijken.

Bij de Gamma had ik wel al nieuwe lichtjes meegenomen, een snoer van 200 lampjes. En dat heb ik geweten. Doordat mijn stam te dik was voor mijn kerstboomvoet kon ik pas om 22:00 uur aan de lampjes beginnen en nadat ik die uit de verpakking had gehaald moest ik ze eerst weer uit de war halen. Toen ik ze eindelijk naar tevredenheid in de boom had hangen was het inmiddels bijna 1 uur en ben ik maar naar bed gegaan.

Vanmorgen ben ik verder gegaan en uiteindelijk ben ik weer tevreden over het resultaat.

Na een beetje “spelen” met de camera wil ik jullie deze ook niet onthouden:

Zijn jullie al in de kerstsfeer?

Planken opgehangen…

Zo, ff een mini-update. Heb de laatste tijd niet heel veel fut gehad om uitgebreid dingen te gaan doen in huis. Maar ik wil toch ook wel weer verder en afgelopen zondag lukte dat wel weer even, al kwam ik minder ver dan oorspronkelijk gehoopt.

Ik heb de planken weer opgehangen zodat ik mijn CD’s en DVD’s weer kwijt kon. Daarmee zijn er wederom een aantal dozen verdwenen en wordt het meer en meer een echte woonkamer.

De foto’s:

De zit- en audio/videohoek is, op lamp en foto's na klaar.

Het eet- en pc gedeelte kent nog wat werk maar ook daar komt langzamerhand lijn in.

Verder nog een paar leuke foto’s:

Een blik vanuit de woonkamer op de achtertuin...

....en vanuit de tuin de kamer in.

De voorkant. Sommigen kennen deze foto al.

Het bouwjaar staat vermeld boven de voordeur(en)

Volgende project: De foto’s!!!!

Verhuisd en eindelijk warm!!!

Doordat er op het laatste moment nog een afzegging kwam stonden Brigitte en ik er in Horst alleen voor en dus werd het een zware (letterlijk) bevalling. Door op de grote dingen na alles etage voor etage naar beneden te brengen kregen we uiteindelijk alles in de door haar meegenomen vrachtwagen maar het was al 18:00 uur voor we eindelijk uit Horst wegreden.

Rond 20:00 uur kwamen we veilig in Rotterdam aan en konden we, ditmaal geholpen door Lettie, beginnen met lossen. Omdat ik hier in een benedenwoning zit en er dus geen trappen meer gelopen hoefden te worden ging dit een heel stuk sneller en rond 22:30 uur waren we aan het laatste stuk toe, de bank. En dat dreigde nog een drama te worden want de bank paste met geen mogelijkheid door de deur. Ook de opening van het schuifraam bleek te klein en dus stonden we daar. Terug de wagen in was uiteraard geen optie want die moest nog worden teruggebracht. Achterom was ook niet mogelijk.

Gelukkig kwam net de bovenbuurman thuis en die vertelde dat het schuifraam waarschijnlijk met 2 of 4 schroeven te verwijderen was. En gelukkig had hij gelijk. Nadat de bank binnen en op zijn plaats stond waren we met zijn drieën totaal kapot en gingen Brigitte en Lettie er meteen vandoor. Het was dan ook al 23:00 uur.

’s Zondags ben ik, om mijn zinnen te verzetten, met Theresia naar Assen gegaan alwaar zij haar “nieuwe” auto ging testen en vanaf maandag werd er weer gewerkt. In de avonduren heb ik wel zij het op mijn gemak, het e.e.a. gedaan maar het probleem was nog wel dat ik de gaskachel niet aan de praat kreeg, waardoor het bij tijd en wijle best koud was, ondanks vele theelichtjes.

Van Brigitte kreeg ik een telefoonnummer van een “mannetje” en vanmorgen kwam deze kijken. Binnen een half uurtje had hij zowel de kachel in de woonkamer als ook die in de bijkeuken aan de praat en nu is het hier lekker aangenaam.

Op de foto’s is wel te zien dat de woonkamer nog niet helemaal op orde is maar ik hoop vanavond toch alle dozen weggewerkt te hebben.

Het woongedeelte begint er op te lijken...

Nog veel dozen xc3xa9n een straalkacheltje dat weer weg kan...

De kachel doet het!!!

Meer updates en foto’s zullen volgen…

Vaarwel Horst, hallo Rotterdam, ik kom er aan!!!

Het zat er natuurlijk al een tijdje aan te komen maar nu gaat het dan ook echt gebeuren. Voor diegenen die het niet gevolgd hebben of alweer vergeten zijn: op 1 augustus heb ik de switch gemaakt van onze vestiging in Venlo, waar ik achteneenhalf jaar heb gewerkt, naar de vestiging in Rotterdam. Al die tijd, nu iets meer dan een half jaar, heb ik doordeweeks in een hotel gezeten en ben ik op zoek geweest naar een woning. Deze heb ik nu dan eindelijk ook gevonden.

Vanaf volgende week zaterdag (23 februari) zal ik woonachtig zijn in Rotterdam-Zuid, in de wijk Charlois. Terug naar mijn roots overigens want in Rotterdam-Zuid ben ik ook “opgericht”. Geboren ben ik weliswaar in Zwanenburg (Haarlemmermeer) en ik ben dan ook, zelfs na 15 jaar Limburg, een Noord-Hollander in hart en nieren maar aangezien mijn ouders destijds in Rotterdam woonden ben ik daar ook verwekt…

Eigen foto’s heb ik (nog) niet, deze foto’s komen van de site van de makelaar.

De voorkant: de 2 witte ramen en de deur rechts ernaast...De voorkant: de 2 witte ramen en de deur rechts ernaast…

 

De achterkant, met tuin...De achterkant, met tuin…

 

De woonkamer, met de tuindeur...De woonkamer, met de tuindeur…

 

De keuken, met de bijkeuken erachter...De keuken, met de bijkeuken erachter…

Het is een oude benedenwoning, volgens de gevel gebouwd in 1904. Ik heb een woonkamer en een slaapkamer, een gecombineerde badkamer/WC, een keuken, een bijkeuken, een ruimte die dienst kan doen als wasdroogruimte of evt zelfs logeerkamer, een achtertuin met schuurtje en een gigantische kelder.

Kerstsfeer 2007

Toen ik gistermorgen opstond en de gordijnen open trok werd ik verrast door een wonderbaarlijk mooi tafereel.

Origineel? Vast niet, ik denk dat bijna iedereen wel een dergelijk tafereel zag. Ik heb er in ieder geval al genoeg voorbeelden van gezien.

Dit prachtige tafereel deed mij definitief het besluit nemen om Casa Mickey toch om te toveren in een kerstsfeer. Dus ben ik alsnog op een kerstboom uit gegaan en in Venlo vond ik er een.

Nou heb ik door verschillende redenen de laatste tijd wat “minder goed” in mijn vel gezeten maar heb ik ook weer wat licht aan het einde van de tunnel gezien. En met mijn huisje in kerstsfeer wordt dat lichtje weer iets helderder.

Natuurlijk heb ook ik, zoals zovelen, een kerstpakket gekregen van mijn werkgever en het leek mij wel een leuk idee om deze op de tafel uit te stallen. Waarvan akte…

Als ik dan zie waar vele mensen in andere werelddelen mee te kampen hebben wordt ik weer wat nederig en stel ik vast dat mijn problemen eigenlijk niets voorstellen.

Zie je, het werkt. Ik kom steeds beter in mijn vel te zitten.

Langs deze weg wil ik iedereen die dit log nog steeds bezoekt een fantastisch kerstfeest toewensen en meteen ook de hoop uitspreken dat we, ieder op onze eigen manier, een knallend 2008 tegemoet gaan…

Over een plotseling weekendje in de Eiffel en een brutale houtroof…

Ik zit nog steeds zonder auto, hoewel daar wel aan gewerkt wordt. Dit betekende dat ik afgelopen vrijdag weer met de trein naar huis had moeten gaan en dat vooruitzicht sprak mij natuurlijk niet erg aan. Om vanuit mijn werk op Rotterdam CS te komen is al geen eenvoudige opgave. Daarnaast duurt e.e.a best lang. Ik ben met de bus/metro/trein/bus zo’n 3 uur onderweg en treinreizen tijdens de spits is nou niet bepaald een pretje.

Heel blij was ik dan ook toen Theresia mij een smsje stuurde met het aanbod om met haar mee te rijden, daar zij zelf toch naar Densborn ging om in haar huisje te werken. En aangezien mijn agenda sowieso leeg was bood ik meteen aan om verder mee te rijden en aldaar ook mijn handen uit de mouwen te steken, iets wat zij weer graag aannam.

Zo gezegd, zo gedaan en dus stond zij om kwart over twee bij mijn werkgever op de stoep om mij op te pikken en reden wij onvervaart de file in die werd veroorzaakt door een vrachtwagen met een lekke band. Gelukkig stond deze ter hoogte van Vaanplein, wat niet heel ver van mijn werk ligt. Het duurde evengoed al lang genoeg. Zonder verder noemenswaardig oponthoud (knooppunt Valburg daargelaten maar da’s altijd mis…) kwamen wij rond vier uur in Horst aan. Terwijl Theresia nog even het dorp in dook om nog wat laatste inkopen te doen sprong ik gauw onder de douche en nog geen uur later togen wij richting Venlo, om daar de grens over te duiken.

Na in Gerolstein nog ff een hapje pasta te hebben genuttigd kwamen wij vroeg in de avond in Densborn aan. Dit is een allerliefst klein bergdorpje waar gasaansluitingen en CV installaties nog een uitzondering vormen. En aangezien Theresia’s huisje zo’n 130 jaar oud is wordt deze dus ook verwarmd door een gezellige houtkachel. Nou ja, gezellig? Dan moet je wel hout hebben en dat was er tijdens de laatste klusacties dus doorgestookt. En aangezien de auto al tot de nok toe gevuld was met allerhande spullen (Ik had mijn weekendtas op schoot omdat er verder geen ruimte meer was) konden wij ook niet even bij een bouwmarkt stoppen om wat in te kopen. Wat te doen? Kou lijden is ook niet alles en geloof me, zonder kachel is het in de Eiffel momenteel KOUD!!!

Lieflijk Densborn

In een dorpje waar geen gasnetwerk is, is veel hout te vinden, echter ligt dit er niet voor de opraap. Maarja, wat doe je als je het koud hebt? Dan maak je eens een lekker wandelingetje door het dorp en kijk je goed om je heen, op zoek naar een houtstapel die niet teveel in het oog loopt. Zo’n stapel vonden wij aan de rand van het dorp, aan een klein bospaadje, uit het zicht van alles en iedereen.

Na wat zoeken vonden we twee halve stammetjes die zo op het gevoel niet vochtig leken. Thuis aangekomen kwam het volgende probleem om de hoek kijken. Beide halve stammetjes waren zo’n meter lang. Te lang dus voor de houtkachel en al wat we aan gereedschap bij de hand hadden was een normale zaag (niet echt geschikt dus voor het zagen van stammetjes hardhout) en een klein bijltje om hout mee te kloven.

Theresia's huisje

Ondanks dat we nog niet konden genieten van de op de resterende briketten brandende kachel hadden wij met onze actie ons doel al bereikt want om de beurt zagend en hakkend (in de stilte van de avond, buren blij) hadden wij het al gauw warm, ondanks de uitermate lage buitentemperatuur. Maar met bloed, zweet en tranen klaarden wij de klus en hadden we een blok van aanvaardbare grootte in onze handen. Net op tijd want de resterende briketten naderden hun einde en echte kou dreigde.

Roverstrofeëen

De volgende morgen hebben we toch maar even een bouwmarkt opgezocht en daar een voorraadje houtblokken en briketten ingeslagen. Maar onze houtroof zorgde toch wel voor dikke pret…

Boeken eindelijk uitgepakt.

Ik ben gek op lezen. En behalve dat ik om die reden graag boeken om mij heen heb vind ik het ook nog eens erg gezellig om een boekenkast in de woonkamer te hebben.

Hier schreef ik nog dat het plan was om planken boven de bank te hangen maar behalve dat het zeker niet goedkoper was dan een boekenkast leek het mij achteraf bezien ook nog eens onpraktisch.

Dus toog ik gisteren na het werk naar Venlo, alwaar een Kwantum zit. Aldaar slaagde ik voor 2 boekenkasten. Na ze, met behulp van een goede vriend, boven gekregen te hebben kon ik ze gaan monteren. Hoewel ik best wel 2 linkerhanden heb gaan dit soort dingen mij meestal wel goed af en vlotjes had ik de beide kasten in elkaar.

Wachten kon ik niet meer en dus werden de dozen met boeken te voorschijn getoverd en kon ik gaan inrichten.

Nu mijn boeken eindelijk hun plek gevonden hebben voel ik mij meer dan ooit…

THUIS!!!!

Een week later…

Vorige week liet ik jullie foto’s zien die direct na de verhuizing zijn gemaakt en nog een hoop troep toonden. Inmiddels zijn we een week verder en is er natuurlijk al best een hoop gebeurd. Klaar ben ik nog (lang) niet maar het is inmiddels een leefbare omgeving geworden.

Van de week heb ik alvast een deel van de foto’s opgehangen, afgewisseld met een aantal petjes uit mijn verzameling:

Ook de bureauhoek begint behoorlijk op te knappen. Vanavond heb ik een vijftal planken opgehangen waarop ik mijn cd’s kwijt kon:

Boven de bank heb ik nu nog een kale muur. Hier moeten ook planken komen waarop ik mijn boeken kwijt kan. Op het tussenmuurtje komen nog twee grote foto’s en een 3D lijstje met een paar gesigneerde handschoenen erin:

De salontafel wordt binnenkort vervangen. Mijn collega heeft een andere gekocht en ik mag de vorige hebben.

Het schiet al lekker op!!!

Verhuisd!!!

Vanmorgen ben ik om 7 uur op gestaan en ben meteen aan de slag gegaan. Toen mijn collega even na negenen aan de deur stond was ik al zover dat we direct in konden laden.

In verband met de dreiging van regen besloten we eerst de bank en het bed (en met name het matras) over te brengen. Goede move want gelukkig bleef het droog maar vooral bleek dat we met de bank meteen het moeilijkste stuk te pakken hadden. Alles daarna kon eigenlijk alleen nog maar meevallen.

Na 3 ritten (en voor mijn gevoel 96x trap op- en af) hadden wij veruit het grootste deel over. Mijn collega moest even naar huis en ik begon alvast wat dingen op hun plaats te zetten en in elkaar te zetten. Tevens heb ik even de digitale decoder aangesloten zodat ik nu ook radio en tv had.Tegen zessen kwam mijn collega weer terug en konden wij de laatste rit (nu zonder aanhanger) maken. Alles paste in één keer dus daar bleef het gelukkig bij.

Toen wij de derde keer hier aankwamen stond daar net de chauffeur van Selektvracht een kaartje te schrijven. Hij moest inderdaad bij mij zijn en had het internetpakket van @home bij zich. Dus toen alles hier boven stond hebben wij nog even samen het modem aangesloten waarna hij weer richting vrouw en dochter verdween.

Ik was totaal gesloopt maar wel heerlijk voldaan. Zin om te koken had ik echter niet meer dus ben ik even naar de chinees gelopen (nu nóg dichterbij) en heb met een geweldig gevoel mijn eerste maaltijd zitten nuttigen in mijn nieuwe huisje. (niet voordat ik nog even bord en bestek heb opgedoken die nog in dozen gepakt zaten)

Daarna besloot ik niets anders meer te doen dan mijn PC aan te sluiten en mijn nieuwe internettoegang te configureren. Zoals je merkt is dat gelukt. (hihi)

Hier alvast de eerste foto’s (jullie gaan mij vast de troep nog wel even vergeven):

Jawel, er is nog genoeg te doen maar zoals mijn wijze moeder altijd zegt: Het huis schud zichzelf…

Robert. ontzettend bedankt, je bent een KANJER!!!