Wonderen zijn de wereld nog niet uit

Zoals ik gisteren al meldde vond ik bij het leegruimen van het huis van mijn ouders de lang verloren gewaande camera van mijn vader terug in een geheim vak van een oude kast, zoals oude kasten dat wel eens hebben. In de camera zat nog een rolletje. Mijn schatting was dat het rolletje er goed 30 jaar in gezeten kon hebben.

Van de week heb ik het rolletje toch maar naar de fotograaf gebracht en wonder boven wonder bleken er toch nog 6 foto’s op te staan. De foto’s zijn niet 30 jaar oud maar naar schatting 37 a 38 jaar. Er zijn 3 foto’s gemaakt op het strand, o.a. met onze geliefde hond Nora en 3 foto’s thuis met o.a. de toen beste vriend van mijn vader en diens vrouw en van mij met mijn jeugdvriendje van de lagere school.

Natuurlijk was de film na 37 jaar behoorlijk aangetast maar een en ander is toch nog goed zichtbaar.

van_der_Schoot_1

van_der_Schoot_2

van_der_Schoot_3

van_der_Schoot_4

van_der_Schoot_5

van_der_Schoot_6

De wonderen zijn de wereld nog niet uit!

Advertenties

Rufus & Chaka Khan – Stay

Samen met Incognito’s Still A Friend Of Mine en Shakatak’s Streetwalking behoort Stay (alledrie de titels beginnen met een S! Merkwaardig…) tot mijn 3 favoriete nummers allertijden.

Stay

Please stay with me now
Don’t you let me go
I’ll make it somehow
I got to let you know
That I’ll make it
Somehow, some way
Though I wait on the day
What I’m doing’s gotta pay
Some way, somehow

My baby, when he cries
It’s ‘cause something’s on his mind
This world is full of lies
You and me are one of a kind
The good Lord will stand behind every step
We are blind to fate, that’s life, that’s life

Stay, stay, stay, stay (won’t you please)
Stay, stay, stay, stay

It fits, but you can’t make it work
Where there’s pain, there’s got to be hurt
And the green grass grows from the dirt
Yeah, that’s a fact of life alright
The good Lord stands behind every step
We are blind to fate, that’s life, that’s life

Stay, oh won’t you please
Stay, stay (won’t you)
Stay, stay, stay, stay
Stay, stay, stay, stay

Stay, stay (right here)
Stay, stay (don’t you go, no no)
Stay, stay (oh no no)
Stay, stay (stay baby baby please stay)
Stay, stay (right here, right here, right here)
Stay, stay (I want you to stay right here)
Stay, stay (we can stay here, together, together yeah)
Stay, stay (don’t listen to what people say)
Stay, stay (stay, stay, listen now yeah)
Stay, stay (stay, yeah yeah now)

Ander leven

Het is alweer 14 maanden geleden dat ik hier een berichtje plaatste. En wat ís er veel gebeurd en veranderd in mijn leven…

Mijn moeder is eind december verhuisd naar een verpleeghuis. Haar toestand was dusdanig achteruit gegaan dat het voor mij steeds zwaarder werd om voor haar te zorgen en het werd dus tijd deze zorg over te laten aan professionals. Zij zit in een prachtig tehuis, met goede omstandigheden, in een kleine woongroep (zes personen) en heeft het daar erg naar zin. Voor mij is dat een zorg minder.

Op 31 december schreef ik in een reactie op een facbookbericht van mij dat ik niet wist wat 2015 voor mij in petto zou hebben maar dat ik wel wist dat alles anders zou worden. Hoe anders had ik nooit durven dromen. Mijn trouwe lezers (zijn die er nog?) kennen vast Roos nog wel. In de loop van de 5 jaar die inmiddels waren verstreken hebben we altijd wel vluchtig contact gehouden. Dit bleef beperkt tot korte reacties op facebookberichtjes. Een echt goed gesprek over onze relatie 5 jaar eerder hadden we echter nooit gehad. Begin januari kwam dat er ineens wél van en toen bleek dat onze gevoelens voor elkaar er onderhuids nog steeds waren. Sinds 18 januari zijn wij weer bij elkaar en sinds 15 juli wonen wij officiëel samen…

…in Groningen!

RoosampMike

In eerste instantie was het de bedoeling dat ik voorlopig in Den Helder zou blijven wonen, in verband met mijn moeder. Ik heb daarop een verzoek bij de woningbouwvereniging gedaan om het huurcontract van mijn moeder over te mogen nemen. Hoewel het er lang veelbelovend uitzag heeft de woningbouwvereniging dit uiteindelijk afgewezen. Goede raad was duur en al overleggend en zoekend naar mogelijkheden kwamen we uiteindelijk tot de conclusie dat Den Helder voor mij geen optie meer was. De bedoeling was sowieso om na verloop van tijd in Groningen te gaan samenwonen en na een lieve suggestie van mijn schoonmoeder hebben wij de knoop doorgehakt om naar Groningen te trekken.

Het opzeggen van de huur en het opruimen en leegmaken van mijn moeder’s huis (waar zij 24 jaar heeft gewoond) bleek een opgave op zich en heeft héél veel zweetdruppels en ook spierpijn gekost. Ook betekende het dat ik afscheid moest nemen van mijn lieve Pebbles aangezien ons kleine appartementje in de binnenstad geen geschikte plaats is voor een buitenkat als zij. Afscheid nemen van haar was erg moeilijk en ik heb er behoorlijk om gehuild maar ik weet dat zij het nu goed heeft en dat ik haar geen leuk leven meer kon bieden.

DSC_0586

Deze wetenschap doet wel goed maar wat zeker óók goed doet is dat ik mij nu de “stiefpapa” mag noemen van een ander schatje, onze lieve Quincy. Wat niet betekent dat ik Pebbles ooit zal vergeten.

IMG_9416

Quincy, hoewel ondeugend met haar bijna anderhalf, is een voortdurende bron van vreugde en ik ben dan ook blij dat wij dikke maatjes zijn.

Tijdens het opruimen en leeghalen kwam ook de Rolleicord Va K3E Type 1 van mijn vader weer boven water. Ik ben daar heel erg blij mee want ik had al jaren mijn zinnen gezet op deze camera maar hij leek spoorloosverdwenen te zijn. Het was de favoriete camera van mijn vader en ik kan hem nog altijd uittekenen, zittend op zijn hurken, naar beneden in de camera kijkend.

Rolleicord

De camera is helemaal nagekeken en er lijkt niets in de weg te staan om ermee te gaan fotograferen. Ik heb er inmiddels 10 foto’s mee gemaakt en ben erg benieuwd naar het resultaat. Jaja, dat is weer ouderwets afwachten in plaats van direct terugkijken. Ik ga dus nu door het leven vergezeld van “The Beauty & The Beast”.

BeatyampBeast

Het gaat mij GOED!

2 juni 1934 – 25 augustus 2002

Vandaag zou hij 80 jaar zijn geworden!

IMG_6446_cr

 

Ik mis je nog altijd meer dan ik onder woorden brengen kan! Naar jouw evenbeeld ben ik geschapen…

ETS2 – Mods

In mijn vorige logje had ik het over het spel Euro Truck Simulator 2. Ik ben inmiddels alweer een heel stuk verder en ik heb de mods ontdekt. Een mod is een file die in het spel kan worden gevoegd zodat iets wordt toegevoegd of veranderd. De mogelijkheden zijn eindeloos aangezien iedereen (die er een beetje vestand van heeft, voor mij is het niet weggelegd) zelf mods kan maken en toevoegen. Zo zijn de diverse vrachtwagens om te toveren in bestaande of eigen ontworpen liveries, zijn er vele trucks beschikbaar die normaal niet in het spel zitten, kunnen de kaarten (en dus de werkomgeving) naar believen worden veranderd, zijn er toevoegingen in het AI-verkeer (de omgeving, door de computer bestuurd, die het verkeer vormen waar je je doorheen moet begeven), kunnen interieurs van bestaande vrachtwagens worden aangepast en kunnen vele trailers en vrachten worden toegevoegd aan het bestaande repertoire.

Qua vrachtwagens heb ik al een Kenworth T660 gedownload die ik zal gaan aanschaffen als showmodel. Daar zullen er nog wel een paar bijkomen denk ik.

ets2_00083Kenworth T660; Niet echt lekker om mee te rijden maar komt toch weer in mijn bezit.

Ook grappig is een Renault studiemodel die door iemand handig is omgezet in een mod zodat je een zeer futuristisch ogende truck zou kunnen gaan besturen. Grappig, maar gaat er bij mij niet komen.

ets2_00008Renault Radiance Concept truck

Ik vond ergens een aangepast interieur voor de DAF XF, de vrachtwagen waar ik op dat moment mee reed. Dit interieur sprak mij aan omdat het een typisch interieur was van een chauffeur die vaak en lang onderweg is. Gordijntjes, vlaggetjes, een koffiezetapparaat, ja, zelfs een laptop.

ets2_00005Een interieur waarin geleefd wordt. Leuk maar praktisch gezien voor mij niet .

Ik vond het, op wat kleine dingetjes na, een prachtig interieur maar wat al direct irriteerde was de laptop die, in de normale rijpositie, veel van mij zicht op rechts wegnam. Met leedwezen heb ik weer afscheid genomen en inmiddels rijd ik ook geen DAF meer.

Een andere mod, waar ik nog steeds veel plezier aan beleef, voegt een aantal zogenaamde gordijntrailers toe. In de rit waar ik nu mee bezig ben vervoer ik heftrucks van Linde in zo’n gordijntrailer van Poitiers naar Jönköping.

ets2_00190Voor Linde onderweg van Poitiers naar Jönköping.

Ook vond ik een mod waarmee ik legermateriaal kon gaan vervoeren. Wel leuk hoor, ik heb ooit een landingsboot mogen vervoeren maar ik vond uiteindelijk het aanbod te groot. Zo vaak zie je in werkelijkheid geen legermateriaal langskomen.

ets2_00089
De grootste verandering is echter een mod die de bestaande map tamelijk ingrijpend heeft veranderd. Niet alleen werden veel steden in Noorwegen, Zweden, Denemarken en zelfs Finland en ook in West-Frankrijk toegevoegd, ook werden sommige bestaande knooppunten behoorlijk gewijzigd.

ets2_00200De originele map, zonder Scandinavië en West-Frankrijk

ets2_00195De aangepaste map. Het Scandinavische deel gaat zelfs nog iets verder, o.a. met de steden Turku en Helsinki in Finland en Bergen, in Noorwegen.

ets2_00198Rotterdam origineel. Het stukje A15 is 50 km p/u omdat rechtstreeks vanuit de stad de A15 op kan worden gereden en ook de aansluiting A4/A15 gelijkvloers is.

ets2_00197In de nieuwe situatie is een aansluiting vanuit de stad opgeheven en is de andere, en ook de aansluiting met de A4 ongelijkvloers geworden. Hierdoor blijft de snelheid op de A15 nu 120 km p/u.

Met name in Scandinavië zijn ook veel nieuwe bedrijven toegevoegd. De belangrijksten daarvan zijn Ikea en Saab/Scania. Ook zijn de nieuw toegevoegde steden echt prachtig vormgegeven en zijn de te bezoeken bedrijven meer in de stad geïntegreerd, wat echt prachtige plaatjes oplevert. Zo moest ik (met mijn Volvo!) twee Scania trekkers van Södertälje (Scania fabriek) naar Manchester vervoeren. De reis voerde mij door Noorwegen, waar ik in Bergen de boot naar Newcastle-upon-Tyne moest nemen. Bergen was echt prachtig weergegeven en de haven bleek in een Fjord te liggen, wat ook prachtige plaatjes opleverde.

ets2_00134Met twee Scania’s opweg van Södertälje naar Manchester.

ets2_00137Bergen De stad door, op weg naar de haven. Hier openbaart zich het fjord.

ets2_00140De veerboot naar Newcastle-upon-Tyne.

ets2_00141Bij het oprijden van de boot kreeg ik nog een prachtige blik over de fjord.

Ook de landschappen in met name Scandinavië zijn bij tijd en wijle adembenemend. Helaas is dit echter lastig vast te leggen met de screenshotfunctie maar in Noorwegen heb ik toch een aardig plaatje weten te maken.

ets2_00135Dwars door Noorwegen op weg naar Bergen. Je kijkt je ogen uit.

Op de Duitse snelwegen zag ik ineens dat de borden zijn aangepast. Met de nieuwe mod blijkt er ineens electronische informatie beschikbaar te zijn. Grappig om te zien.

ets2_00179Verkeersinformatie op de Duitse snelwegen.

Mijn favoriete stad tot nu toe is Helsinki. De stad is echt mooi vormgegeven, met ongelijkvloerse kruizingen midden in de stad. De te bezoeken bedrijven zijn verspreid over de stad zodat soms aardige afstanden moeten worden afgelegd. Hierdoor en ook omdat Helsinki de meest algelegen stad op de kaart is heb ik er ook een vestiging geopend.

ets2_00161Van de hoofdweg dwars door Helsinki af om ónder de hoofdweg linksaf te slaan. Heel apart.

ets2_00162Midden in de stad ligt deze prachtige klassieke driemaster. Geweldig detail.

ets2_00163In het donker wegrijden bij mijn bedrijf geeft een prachtig plaatje.

Wanneer je van Malmö naar Kopenhagen rijdt ga je over de brug. In werkelijkheid is dit een van de langste bruggen in Europa en ook in het spel komt hij imposant opzetten.

ets2_00169Wegrijden bij de tolpoort ten zuidwesten van Malmö en dan deze brug zien…

ets2_00171Van de brug af de tunnel in opweg naar Kopenhagen. Let ook op de motorrijder links. Deze is ook toegevoegd door een mod. Het betrof een pack met AI voertuigen die het verkeer veel gevarieerder maken.  Grappig is dat je de motorrijder ook in de regen tegenkomt. 

Ook grappig is dat tussen alle Franse steden die zijn toegevoegd ook mijn favoriet zit. Ook hier gelijk maar een vestiging geopend.

ets2_00149Op weg naar mijn favoriete Franse stad.

ets2_00152Binnenstad van Le Mans.

De mods zijn een heerlijke toevoeging in een toch al geweldig spel!

Euro Truck Simulator 2

Een tijdje geleden stuitte ik tijdens de opheffingsuitverkoop van de plaatselijke Free Record Shop op het spel Euro Truck Simulator. Voor slechts €1,50 verwisselde het spel van eigenaar. Thuisgekomen installeerde ik het spel op mijn laptop, zonder al te hoge verwachtingen. Het spel bleek onverwacht leuk en vol enthousiasme sleurde ik de ene vracht na de andere dwars door Europa.

FotoEuroTruckSimulator.jpg

Nadeel van het spel is dat het een beperkte gameplay heeft. Er zijn slechts 20 steden beschikbaar, 4 vrachtwagenmerken en een beperkt aantal automerken die samen het verkeer vormen. Daarbij ben en blijf je in dit spel een vrije rijder. Je rijdt met je eigen vrachtwagen maar je kunt dit niet uitbreiden. Daarnaast kent het spel slechts 5 levels waarin je steeds een aantal opdrachten moet uitvoeren. Als je dat hebt gedaan kun je wel verder blijven rijden maar dat dient dan geen doel meer.

Na het spel twee keer geheel uitgespeeld te hebben was de uitdaging er wel af. Even googlen leerde mij dat er inmiddels een versie 2 op de markt is. Na er even aan geroken te hebben middels een demo was ik zodaning enthousiast dat ik mijn vrienden van BOL.com heb ingeschakeld, die mij daar trouw de volgende dag aan wisten te helpen.

48744-euro-truck-simulator-2-full

Overigens heb ik, anders als op de hier getoonde afbeelding, het Goldpack aangeschaft. Daarin zit een uitbreiding naar het oosten.

Wat een verbetering! Logischerwijs is de scenery nóg realistischer en mooier geworden, zijn er meer verschillende auto’s te zien. Maar ook kun je nu naar een tachtigtal steden reizen (En dan heeft men Spanje/Portugal nog weggelaten ook) en wordt er veel meer gebruik gemaakt van provinciale wegen. Nog steeds krijg je van de steden zelf niet veel meer te zie dan achtergrondbeelden, Wat ook logisch is aangezien het spel anders veel te groot zou worden, maar de industriegebieden waar je nu komt zijn wel mooier en realistischer dan in 1. Twee nieuwe merken zijn toegevoegd zodat nu kan worden gekozen uit DAF, Scania, Mercedes (Majestic, men heeft van Mercedes blijkbaar geen licentie gekregen), Volvo, Renault en Iveco. De diverse merken worden nu ook bij afzonderlijke dealers aangeboden en niet meer met z’n allen in één showroom, zoals in 1. Ook is er meer variëteit nu, met verschillende motoren, versnellingsbakken en uitrustingen. Ook is er nu een groot assortiement aan extra’s te verkrijgen en zijn er aangepaste liveries te verkrijgen waarbij ook nog met de kleuren kan worden gevariëerd. Al met al  is het alleen al op dat gebied een stuk spannender geworden.

De grootste verandering zit echter in de gameplay. Was je in 1 nog een vrije rijder zonder thuisbasis, in 2 heb je direct een loods in de stad van je keuze. Je begint je eigen bedrijf wél zonder vrachtwagen. Deze moet eerst verdiend worden door jezelf te verhuren als chauffeur. Voordeel is dat je de mogelijkheid krijgt om verschillende merken te rijden en ook draai je niet voor kosten en schades op. Nadeel is dat het niet veel geld oplevert. Een eigen vrachtwagen is lucratiever. Gelukkig is de bank geduldig en kun je al snel overgaan tot de aanschaf van je eerste vrachtwagen.

ets2_00010Mijn eerste aanschaf was een DAF XF Space in standaard rood

Ik koos voor een DAF XF Space, in bordeaux-rood. Maar daar blijft het niet bij. In 2 krijg je de mogelijkheid om meerdere vrachtwagens aan te schaffen. Je moet dan uiteraard ook chauffeurs in dienst gaan nemen. Daarvoor zijn in veel steden recruitment agency’s te vinden die voor je kunnen zoeken zogauw je contact hebt met ze. Voorwaarde is overigens wel dat je daarvoor je loods uitbreidt. Je kunt slechts zoveel trucks aanschaffen als je garageplaatsen hebt. Je loods heeft in eerste instantie maar één plek. je kunt dit upgraden naar drie en daarna naar vijf plekken. Ook kun je, mits je daar het geld voor hebt, loodsen in andere steden kopen. De mogelijkheden zijn bijna eindeloos.

Toen ik drie wagens had rijden raakte ik uitgekeken op het bordeaux-rood en ben ik de spuitshop gaan verkennen. Na wat geëxpirementeer kwam ik op een wit/blauw schema uit, gescheiden door een donkerblauwe band.  Herkenbaar en uniek in het spel.

ets2_00014Nieuwe bedrijfskleuren voor Laptime Logistics bv

Bij bijna elke rit die ik maakte ontdekte ik wel weer nieuwe dingen die het spel realistisch maken. Was er in 1 nog slechts de mogelijkheid om per boot van Calais naar Dover te varen, in 2 kun je kiezen uit IJmuiden, Rotterdam Europoort en Calais aan Europese kant en Newcastle-upon-Tyne, Hull, Harwich  en Dover aan Britse zijde. Bovendien kun je gebruik maken van de Kanaaltunnel tussen Calais en Folkstone, waarbij je je vrachtwagen daadwerkelijk op de trein zet.

ets2_00013Zojuist in Calais van de trein gekomen.

De regen optie is realistischer dan in 1. De regen op de voorruit ziet er angstig echt uit en in 2 bewegen, anders als in 1, ook echt alle ruitenwissers gewoon mee.

ets2_00018In de stromende regen in IJmuiden inschepen voor een reis van 16 uur naar Newcastle-upon-Tyne.

Persoonlijk vind ik Scania de mooiste vrachtwagen die ik ken maar ze zijn vrij prijzig. Maar toen ik aan de aanschaf van mijn zesde vrachtwagen toe was besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en kocht ik een Scania R520 Streamline en liet deze in de Laptime Logistics kleuren spuiten. Mijn XF Super Space ging naar Pierre, de chauffeur die het langst bij mij in dienst is.

ets2_00038Scania R520 Streamline 6×2

Het is een prachtige vrachtwagen, zowel van binnen als van buiten maar, en hier komt dan een klein nadeel van het spel om de hoek kijken, ik kon er NIET mee rijden. Ideaal gesproken speel je het spel op een desktop PC en met een stuurwiel. Ik beschik echter niet over desktop en stuurwiel en moet het doen met toetsenbord besturing op mijn laptop. Waar dat in 1 goed ging was dat in 2 echt wennen. Na wat aanpassingen en véél oefening ben ik in staat de XF met relatief weinig schade door Europa te loodsen. Maar met de Scania wilde dat maar niet lukken. De truck bleef wild reageren op zelfs de subtielste stuurcorrecties. Daar komt nog bij dat ik een geautoriseerde update van het spel heb geïnstalleerd. Eén van de dingen die verbeterd had moeten zijn is het geluid van de V8 motor van de Scania. Hier hebben ze echter de plank volledig misgeslagen. De truck klinkt als in een slecht spel uit de jaren ’90, blikkerig en met een typisch ouderwets computergeluid. Na drie rondjes door heel Europa heb ik mijn vertrouwde XF teruggenomen en rijdt Pierre nu in de Scania.

Ik heb mijzelf daarbij nog getrakteerd op wat extra’s voor de XF zodat ik nu in een zeer stoere truck rondrijd, al zeg ik het zelf. Alleen de luchthoorns ontbreken nog maar zodra ik uit heb gevogeld hoe ik die kan monteren zonder meteen aan een beugel voor een hele batterij daklampen vast te zitten zullen ook die worden aangeschaft. De XF heeft namelijk al standaard ingebouwde daklampen die er gaaf uitzien en naar mijn mening zou zo’n extra batterij daar afbreuk aandoen.

ets2_00051DAF XF Super Space, gepimpt.

Tenslotte nog twee leuke, herkenbare screenshots.

ets2_00046Onmiskenbaar op weg naar Rotterdam.

ets2_00047Onderweg van Rotterdam naar Amsterdam kom je langs… Schiphol!

Cock Robin – A Little Innocence

Cock Robin werd in 1984 opgericht in Los Angeles en bestond uit Peter Kingsbery, Anna LaCazio, Clive Wright en Lou Molino III. Zij braken in Europa door met ‘The Promise You Made’. Ook de volgende singles, ‘When Your Heart Is Weak’ en ‘Thought You Were On My Side’ kwamen goed aan. Niet verwonderlijk want hun muziek was (en is nog steeds) zeer aanstekelijk.

Ook hun tweede album, ‘After Here Trough Midland’ uit 1987, kwam goed aan en leverde de hit ‘Just Around The Corner’ op. Daarna werd het in Nederland wat stil rond Cock Robin. Het derde album, “First Love/Last Rites’ leverde geen hits meer op en de band, die sowieso meer succes had in Europa dan in thuisland Amerika, ging in 1990 uit elkaar omdat zangeres Anna LaCazio zich uit de muziekwereld wilde terugtrekken.

In 2006 besloten Kingbery en LaCazio, zonder Wright en Molina, Cock Robin nieuw leven in te blazen en zag het album ‘I Don’t Want To Save The World’ het levenslicht maar veel succes had de band niet meer. In 2009 verscheen een Live album, getiteld ‘Live”, opgenomen tijdens de Europese tour. In 2010 verscheen ‘Songs From A Belltower’ en in 2011 is de band toerend door Frankrijk gesignaleerd.

Zelf ken ik slechts de eerste 2 albums maar Cock Robin hoort bij mijn muzikale roots. Ik ben nou eenmaal opgegroeid  in de ’80’s en de aanstekelijke sound van Cock Robin heeft mede mijn muzikale smaakvorming bepaald.

Hoe gemakkelijk was het geweest om hier nu te kiezen voor een van de singles maar, zoals jullie weten doe ik het altijd anders en probeer ik jullie altijd kennis te laten maken met nummers die niet bekend zijn. Zo ook nu. Ik heb gekozen voor “A Little innocence’, het slotnummer van het debuutalbum. Het is een ballad met een wat onaardse sfeer. Affijn, luister maar:

Cock Robin – A Little Innocence

My once faultless hero
Afraid of my shadow
I don’t know why
I don’t know why

The hope of the hopeless
A gun to the temple
Don’t make me cry
Don’t make me cry

A little innocence always seems to go
‘long the way
A little innocence always seems to go
‘long the way

The best of the brave ones
Cut down in the battle
I’ve seen too much
I’ve seen too much
I’ve heard enough
I’ve heard enough

A little innocence always seems to go
‘long the way
A little innocence always seems to go
‘long the way
‘Long the way

Den Helder – Callantsoog – Den Helder

Ik had weer eens zin om in Callantsoog te gaan kijken. Nu ik weer in Den Helder woon is het iets gemakkelijker om erheen te gaan. De rit er naartoe is op de fiets al een genot op zich door het prachtige fietspad dwars door de duinen.

Ik durf de bewering aan dat het duingebied, samen met de Veluwe en de Limburgse heuvels, tot de mooiste gebieden van Nederland behoort. Het is een rit van constant stijgen, dalen en kronkelen door een adembenemend mooie omgeving.

De aankomst in Callantsoog geeft mij altijd een gevoel van thuiskomen. Als het dorp opdoemt bekruipt mij altijd een gevoel van blijdschap, omdat ik hier ook zo’n heerlijke jeugd heb beleefd.

Aangekomen ben ik eerst even op het terras van Café de Tav een kop thee gaan drinken, om even bij te komen van de fietsreis. Op het terras waren een paar musjes flink actief op zoek naar kruimels. Er zat er een op de tafel tegenover mij en net toen ik mijn camera gereed had fladderde hij naar een stoel aan mijn tafeltje toe…

Daarna ben ik wat gaan lopen en stel, niet voor het eerst, vast dat de directe omgeving van Callantsoog echt mooi is. Wat bos, wat heide, landerijen, ik houd ervan!

Mijn oude huis (op het hoekje) en buurtje. Wat opvalt is dat het, ondanks het mooie weer en de vakantie, doodstil was op straat. Dat was in mijn tijd wel anders.

De vaart aan het einde van de straat. Hierop heb ik vele kilometers geschaatst en gevaren met mijn rubberbootje. Links zie je een dijkje, daarachter ligt ook een sloot, parallel aan de vaart. Hier kom ik zo op terug.

Deze inham in de vaart noemden wij kinderen (rasoptimisten!!!) het “meertje”. Jaja, ook toen al had ik een onvermoed gevoel voor humor.

Het Zwanewater! Prachtig natuurgebied waar ik helaas te weinig kom. Dat ga ik goedmaken. De auto’s die langs het duin en ook op het landweggetje geparkeerd staan zijn van strandgangers die na het parkeren eerst naar het dorp moeten lopen om het strand te bereiken. Voor mij altijd weer een mooie graadmeter om het strand te mijden. Ik loop niet graag over hoofden.

In het huis links woonde destijds een vriend van mij. Toendertijd liep ik bij ons de straat uit, klom over het hek van het dijkje, liep naar het bruggetje dat achter dit gemaal ligt en liep langs het slootje over het land zo naar het huis van mijn vriend. Nog geen 10 minuten. Met de fiets was ik bijna twee keer zo lang onderweg.

In dit speeltuintje, met dat lieflijke bruggetje erbij, dat over dezelfde vaart ligt die bij ons begon, hingen wij destijds als knullen (en meiden) van een jaar of 16 de hangjongere uit. Er werd daar (en nog, zoals mij opviel) bijzonder weinig gespeeld door kinderen en dus was het geen probleem. Er heeft bij mijn weten ook nooit iemand over ons geklaagd.

Toen Callantsoog nog een zelfstandige gemeente was was dit de burgemeesterswoning. Nu ziet het er wat vervallen uit.

Het oudste en tevens meest in het oog lopende gebouw van Callantsoog, het kerkje met zijn typerende groene houten toren. De kerk stamt officiëel uit 1580 maar schijnt nog ouder te zijn.

Veel is er veranderd sinds ik verhuisd ben en hoewel niet alles altijd een verbetering is geweest kunnen de dorpelingen met het meeste wel leven. De integriteit van het dorp is nauwelijks aangetast. Maar met deze oerlelijke gele puist is helemaal niemand blij. Het is een gedrocht van een gebouw en past totaal niet in de sfeer van het dorp.

Aan alle mooie dingen komt altijd weer een einde, zo ook aan deze dag. Met weemoed neem ik weer afscheid van mijn geliefde dorp. Maar vrees niet, ik zal terugkomen.

De verfilmde avonturen van Kuifje

Gisteren mocht ik de 2DVD “De verfilmde avonturen van Kuifje” in ontvangst nemen die ik via Bol.com bij een derde partij had besteld.

Lange tijd waren deze films rariteiten maar nu dat tegenwoordig vrijwel alles wat ooit verfilmd is ook uitkomt op DVD zijn ook deze films weer verkrijgbaar.

Deze dubbel DVD bestaat uit “Kuifje en het geheim van het Gulden Vlies”, uit 1961 en “Kuifje en de blauwe sinaasappels”, uit 1964. In beide films wordt de rol van Kuifje gespeeld Jean-Pierre Talbot. Talbot was een belgische sportleraar die bij toeval werd ontdekt door een medewerker van Hergé. Het gehele oeuvre van Talbot, die nooit een carriére als acteur heeft nagestreefd, bestaat uit deze 2 Kuifje-films.

De overige rollen werden voor de tweede film vertolkt door andere acteurs dan in de eerste film. In “Kuifje en het geheim van het Gulden Vlies” wordt de rol van kapitein Haddock gespeeld door Georges Wilson, vertolkt Georges Loriot de rol van professor Zonnebloem en worden Jansen en Janssen gespeeld door de gebroeders Gamonal. Zij kregen overigens geen credits voor hun vertolking. In “Kuifje en de blauwe sinaasappels” heeft Jean Bouise de rol van Haddock overgenomen, kruipt Félix Fernández in de huid van Zonnebloem en worden de Jansens gespeeld door Franky François en André Marié.

Wie nu roept dat deze namen onbekend zijn heeft een punt. De acteerprestaties zijn niet de allerbesten en kwamen voor een Oscar dan ook niet in aanmerking. Maar de films zijn verzamelobjecten voor de echte Kuifje-fans (zoals ik) en ziijn in dat licht dan ook vermakelijk om te zien.

Kuifje en het geheim van Het gulden Vlies

In “Kuifje en het geheim van het Gulden Vlies” erft kapitein Haddock “het Gulden Vlies”, het schip van zijn oude vriend kapitein Paparanic, die is overleden. Het schip ligt in Istanbul en blijkt een kleine roestbak te zijn. Niet geheel wat Haddock in gedachte had en in eerste instantie twijfelt hij of hij de erfenis aan moet nemen. Maar als er een onwaarschijnlijk hoog bedrag voor het schip wordt geboden en er andere vreemde zaken rond het schip plaats vinden weet Kuifje de kapitein ervan te overtuigen de erfenis aan te nemen.

Tijdens de reis naar Piraeus ontdekt Kuifje dat Paparanic en zijn toenmalige bemanning ooit de hand hebben gelegd op een grote voorraad goud. Dit verklaart de duistere dingen die gebeurden sinds onze vrienden in Istanbul arriveerden.

In hun jacht op de schat  vinden Kuifje en Haddock, geholpen door de Jansens ook andere bemanningsleden van weleer maar het goud blijft buiten bereik. Wel ontrafelt zich langzaam het geheim en de speurtocht leidt onze vrienden naar een dorpje waar een traditionele griekse bruiloft plaats vindt.

De speurtocht leidt uiteindelijk naar een klooster in de bergen waar niet het goud maar wel een kaart wordt ontdekt waarop de vindplaats is ingetekend. Eenmaal weer aan boord van Het Gulden Vlies, waar inmiddels ook professor Zonnebloem is gearriveerd, en op de plek waar de schat zich zou moeten bevinden dreigt alles alsnog in het water te vallen maar uiteraard is Kuifje de boeven te slim af en komt alles, na een verassende wending, alsnog goed.

Kuifje en de blauwe sinaasappels

In “Kuifje en de blauwe sinaasappels” heeft professor Zonnebloem een boek geschreven over de oplossing van de wereldhonger. Naar aanleiding van dit boek ontvangt hij een pakketje van zijn spaanse collega, professor Zalamea, met daarin een geheimzinnige blauwe sinaasappel. Er is geen begeleidende brief en dus viegt Zonnebloem, vergezeld van Kuifje, kapitein Haddock en Bobbie, naar Valencia om Zalamea te bezoeken maar bij diens villa aangekomen blijkt deze te zijn verdwenen.

Ook professor Zonnebloem verdwijnt als hij een kijkje neemt in het laboratorium van Zalamea. Kuifje en Haddock gaan, met behulp van de plaatselijke jeugd, op onderzoek uit en komen op het spoor van een bende die geïnteresseerd is in de formules van de blauwe sinaasappel.

Ondertussen proberen de ontvoerde professoren Zalamea en Zonnebloem tijd te rekken door de boeven om de tuin te leiden terwijl zij werken aan een geheel andere uitvinding die moet helpen bij hun bevrijding.

Inmiddels arriveren ook Jansen en Janssen maar, zoals gewoonlijk, dragen zij niet heel constructief bij aan de oplossing van het vraagstuk van de verdwenen geleerden en worden zij uiteindelijk gevangen genomen door de boeven.

Kuifje, Haddock en Bobbie, nog alijd geholpen door de plaatselijke jeugd en de uitvinding van de professoren, vinden echter het spoor naar het hoofkwartier van de bende en weten uiteindelijk Zalamea, Zonnebloem en de Jansens te bevrijden en de boeven over te dragen aan de politie.

9 jaar Mickey S.

Ongelooflijk dat het alweer 9 jaar geleden is dat ik, op het idee gekomen door Ellis, op het toen nog bestaande webstreepjelog begon te prutsen aan dit weblog. In het begin zag het er nog wat knullig uit want ik moest alles nog leren en het platform was destijd ook nog simpel van opzet, in BB-code in plaats van HTML.

Kopfoto’s kenden we nog niet, om nog maar te zwijgen over achtergronden. Maar omdat bloggen op dat moment goed in zwang begon te komen had ik er wél lol in. Al gauw leerde ik hoe ik foto’s moest plaatsen en begon dit blog zich te ontwikkelen.

Bloggen werd zo populair dat de bedenkers van webstreepjelog zich genoodzaakt voelden een nieuw softwareplatform te introduceren. In het begin leverde dit wat kinderziektes op (waarvan ik gelukkig zelf nooit iets gemerkt heb) maar al gauw werd V.2 erg populair omdat er met de introductie van HTML een wereld open ging voor ons bloggers.

Een expert was ik niet (ben ik nog steeds niet) maar ik wist wel handig gebruik te maken van de net opgedane kennis van anderen, via fora en op andere wijzen. Daardoor kreeg ik al gauw een weblog waar ik trots op was. Dat dat niet geheel onterecht was bleek toen ik mijn weblog liet keuren en een gouden award kreeg voor mijn inspanningen. Saillant detail is dat ik veel later een goed contact kreeg met Melody, die degene was die destijds de keuring heeft gedaan.

De samenwerking met Typepad bleek geen gelukkig huwelijk en webstreepjelog, inmiddels overgenomen door Sanoma, besloot een platform te bouwen op basis van wordpress software. Doordat haast geboden was kon er van een fatsoenlijke migratie geen sprake zijn en daar begonnen de problemen voor webstreepjelog. Door problemen met het overzetten is men weken uit de lucht geweest en wat overbleef was een grote chaos. Er waren vooral grote problemen met de vele foto’s die deel uitmaakten van de weblogs. Layouts waren sowieso allemaal overboord en de opmaak van de teksten was een drama.

Zelf kende ik niet al teveel problemen omdat ik altijd zo slim ben geweest om mijn foto’s bij Photobucket op te slaan en deze naar mijn berichten te deeplinken. Een ander geluk was dat ik maar zo’n 400 berichten had en ik een stuk monnikenwerk zelden uit de weg ga. Maar voor mensen die in de loop der jaren duizenden berichten hadden gepost kwam de klap hard aan en een hele grote groep haakte definitief af.

In de aanloop naar de migratie toen opende ik een account bij WordPress, om alvast te kunnen wennen aan de nieuwe omgeving achter de schermen. Toen mijn webstreepjelog blog weer bereikbaar werd heb ik de beide blogs korte tijd parallel laten lopen totdat ik het wel door had. Gelukkig heb ik mijn WP account nooit verwijderd want begin dit jaar kreeg ik mail van webstreepjelog waarin werd aangekondigd dat het platform op slot zou gaan. Dit omdat de problemen zo groot waren dat Sanoma er geen heil meer in zag. Gelukkig konden wij wel alle inhoud van onze blogs meenemen en zo heb ik dit account nieuw leven ingeblazen.

De tijd van Webstreepjelog ligt inmiddels achter ons. De blogs daar zijn niet meer bereikbaar en wie het probeert krijgt een keurige mededeling dat het platform niet meer bestaat. Inmiddels is de situatie voor mij zo dat het verstandshuwelijk met WordPress inmiddels is verworden tot een huwelijk met liefde en vier ik vandaag mijn 9 jarig bestaan in blogland.

Veel lezers trek ik niet meer en reacties op mijn logjes nog minder maar dat geeft niet. Voor mij blijft het creëren van een logje, om vervolgens ook het eindresultaat te zien, toch altijd nog weer een klein feestje en als iemand het dan toevallig ook nog eens leest is dat helemaal meegenomen. Het blijft toch mijn kleine hoekje op het wereldwijde web en dat geef ik nooit meer op.

Volgend jaar vier ik mijn 10 jarig jubileum. Vier jij mee?